تبليغاتX
سحر بلبل حکایت با صبا کرد - دوستي برتر از عشق
 
همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی، چه شود تورا که من هم برسم به آرزویی
 

دوستی برتر از عشق

دوستی شمعی است فروزان که افروختن آن از سوختن است.

سوزشی که گرما بخش و نور افروز دلهای تنهاست.

سوختنی که نشان از دل سوخته دارد.

 

دوستی محفلی است گرم و مهربان

که آرام بخش فریادهای بی صداست..

نای ناله های در گلو نهفته است.

 

دوستی دعوتی است به حریم حرم مهر و صفا..

وجودی که دلگرم می کند دلهای از یاد رفته را !

 

دوستی عشقی است بدون چشمداشت...

بدون غم !!!!

بدون حسادت و بدون قید و بند ..

 

دوستی محرمی است که محبت را زمزمه می کند.

خسته ی در راه زندگی مانده را ، یاری می کند..

امید و نشاط می دهد...

روح را نوازش می دهد ، بدون آنکه آن را متلاطم سازد!

بدون آنکه ضر به های خرد کننده وارد آورد!

و بدون آنکه ، بی دلیل ، ترا ترک گوید.

 

دوستی همیشگی است... همچنان که وفا ماندنیست .

 

دوستی پلی است به دنیای زیبای یگانگی ...

دستی مهربان است که دستهای ترا به گرمی می فشارد.

 امید را در رگهایت جاری می سازد..

و شوق زندگی را بروی چشمان نا امیدت ، به نمایش می گذارد.

خستگی را از روحت می زداید...

و آواز مرغکان نغمه خوان هستی بخش را در گوش هایت جاری می سازد.

بدون چشمداشت...

بدون قید و بند...

 

دوستی دستی است که همیشه به سویت گشوده شده ..

حتی اگر سالهای بی خبری را پشت سر گذاشته باشی.

 

دوستی نعمتی است که دنیایت را شاد میکند ،

شادیت را افزون ،

فزونیت را بر قرار و برقراریت را پایدار

  نوشته شده در  یکشنبه 23 فروردین1388ساعت 11:5 قبل از ظهر  توسط زهرا  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM